Donderdag. Geschoren, hemd gestreken, ingepakt. Straks naar Leiden voor de laatste twee uitvoeringen van dit Matthäus-seizoen. Ik voel me wat stram, als na de eerste dag van een tweedaagse roeiwedstrijd op de Bosbaan. Maar we gaan er nog twee keer tegenaan.

De uitvoeringen in Doesburg en Lochem zijn goed verlopen. Koor, orkest en solisten lieten zich niet van de wijs brengen door dichtslaande kerkdeuren of uitvallende verlichting (Doesburg) of een rij bassen en tenoren die het podium af dreigde te schuiven (Lochem). De stemming in het koor is goed: melig in de bus ("Was gehet mir das an? Da siehe du zu!" klinkt iedere keer als iemand ergens niet op aangesproken wenst te worden), serieus op het podium. Onder alle verschillende akoestische omstandigheden wordt gewoon goed gewerkt. Complimenten alom.

Straks weer in de Pieterskerk. Ik heb een aantal jaren in de buurt gewoond, en er gewerkt: podia opbouwen, examentafeltjes neerzetten en weghalen, vegen en dweilen. Ik ben benieuwd hoe het is om er als zanger te staan, en nu eens het publiek in de ogen te kijken. Nog twee keer met het Residentie Orkest en Jan Willem de Vriend. Na het laatste "Wir setzen uns mit Tränen nieder" en 24 uur Matthäus-uitvoeringen ga ik dan moe maar voldaan Pasen in, en kijk alweer uit naar volgend jaar. Er zal hopelijk geen zwart gat zijn, want april en mei zijn alweer ruimschoots gevuld: Mozart met het Bachkoor Holland, Badings met een ander project, en Bach (PDQ Bach wel te verstaan). Dan in het najaar weer het Bachkoor, en met Kerst het Weihnachtsoratorium onder Roy Goodman - die heeft "bijgetekend" tot 2010 voor de komende Matthäussen en Weihnachten.

Als ik hier niets meer aan toevoeg: ik hoop dat u heeft genoten van de Passies die u heeft bijgewoond, en wens u een fijne Pasen toe.

Het is maandag, dus vanavond zitten we in... Doesburg. Ik begin me een beetje te voelen als een Amerikaanse toerist, die in 1 week Europa doet. "Today's Tuesday, so this must be Rome." Ik heb de afgelopen dagen uitgebreid reizen kunnen vermijden doordat mijn zus mij genereus onderdak verleende, en ik slechts een kwartiertje treinen van Den Haag CS zat. Nog bedankt, zus! Het verblijf daar viel gelukkig goed te combineren met een heerlijke wandeling op zaterdag door het Haagse Bos en Meijendel, zodat ik zondag niet al te zeer hoefde te treuren over de gemiste zonne-uren.

Ondertussen hebben we wel weer een paar goede uitvoeringen achter de rug. Zonder afbreuk te doen aan die van gisteren vond ik de uitvoering van vrijdagavond echt fantastisch. Donderdagavond generale repetitie, en vrijdag een half uur van tevoren aanwezig, en direct het podium op. Veel koordirigenten (bijvoorbeeld Louis Buskens van het Brabant Koor) doen toch altijd nog wat aan inzingen, een paar stukjes doornemen, maar het hoeft niet altijd. Vrijdagavond stond iedereen er gewoon (een enkeling daargelaten, die vastzat in het verkeer). En het blijft leuk: ondanks dat ik nu al een half etmaal aan uitvoeringen achter de rug heb, vliegt de muziek voorbij. Mijn zus, die er zondagmiddag bij zat, vond het ondanks dat het heel mooi was, toch een hele zit - eigenlijk wat ik ook voel als ik in de zaal zit. Je moet het ook gewoon zelf doen, dat is het enige wat helpt.

Maar goed, nu gaan we de tweede helft in, en ben ik benieuwd of er toch nog een slijtageslag komt. Heen en weer naar Doesburg, naar Lochem (van waaruit ik toch maar met m'n ouders meega om eerder in bed te kunnen liggen), en dan nog Leiden. De kunst is toch om iedere uitvoering weer te proberen puntjes, die een vorige keer niet 100% gingen, iets beter te doen. Dat voorkomt zingen op routine, en houdt de zaak fris. Dan moet ik soms even iets minder naar de dirigent kijken, of juist weer extra opletten, omdat er (zoals vanavond en morgen) weer een andere dirigent voor staat. Met die beslissingen moet een koorzanger ook constant bezig blijven. Wat dat betreft heb ik alle gelegenheid om te proberen iedere uitvoering toch weer anders te maken dan de vorige.

Nu nog even scheren, inpakken, en dan weer op weg naar Amsterdam CS. Vannacht ben ik pas laat thuis, dus ik weet nog niet of ik morgen nog wat kan schrijven, voordat ik weer op pad moet. Anders kom ik er woensdag pas weer aan toe, als ik terugkom uit Enschede.